اوراکل به چند دلیل میانهی خوبی با گوگل ندارد. گوگل یکی از پایههای امپراطوری خود یعنی سیستم عامل اندروید را براساس زبان برنامهنویسی مبتنی بر جاوا ساخته است که توسط یکی از بزرگترین زیرمجموعههای شرکت اوراکل، یعنی سان مایکروسیسیتمز خلق شده است. بهخاطر همین موضوع، این دو شرکت سالهاست که پیگیر کارهای قضایی هستند. گوگل در چند مرحله از دادگاهها پیروز شده اما آخرین مرحلهی دادگاه تنها یک برنده داشت و آن هم اوراکل بود؛ دادگاه فدرال ایالات متحده استفادهی گوگل از جاوا را غیرمنصفانه تشخیص داد و اکنون هم پرونده به دادگاههای زیرمجموعه برای ارزیابی میزان صدمات و پیامدهای اقدام گوگل ارجاع داده شده است و این مرحله هنوز هم در جریان است. البته سوال اینجاست که آیا نبرد آنها صرفا بر سر این برنامه و دزدیده شدن رویای اوراکل توسط گوگل است یا خیر؟ بهنظر میرسد که ریشهی این رقابت و اختلاف را باید در زمانهای دورتری جستجو کنیم. در این مقاله به داستان کامپیوتر شبکه یا همان NC میپردازیم که ایدهی آن ازلری الیسون شروع شد.
لری الیسون در مصاحبهای با ایندیپندنت در سال ۱۹۹۷ درمورد NC گفت:
NC بخشی از استراتژی ما برای پایین کشیدن مایکروسافت از تخت فرمانروایی بود.
الیسون، مردی برجسته و ثروتمند در آن زمان بود که قدرت زیادی در صنعت نرمافزار داشت. اکثر قدرت او بهخاطر تمرکز شرکتش، اوراکل، بر پایگاههای دادهی رابطهای بود که دنیای کسبوکار را میگرداند. البته پایگاههای دادهی رابطهای نام خاصی نداشتند. الیسون همچنین معتقد بود که دنیا بیش از حد واقعی و منصفانهاش به بیل گیتس، مالک مایکروسافت، نسبت به خودش که مالک اوراکل بود، اهمیت میدهد. پیدایش کامپیوترهای شبکه در دههی ۹۰ بهخاطر نبرد لری الیسون با مایکروسافت اتفاق افتاد.
ایدهی بزرگ الیسون نتوانست دنیا را تغییر دهد؛ تا اینکه شخص دیگری این ایده را امتحان کرد.
بینش الیسون بهعنوان کسی که از پستی و بلندیهای مسیر پایگاههای داده و همچنین چگونگی کارکرد و پیچیدگی شبکههای کامپیوتری آگاهی داشت، واقعا فوقالعاده بود؛ ولی شاید زمان مناسب پیادهسازی ایدههای او آن موقع نبود. شاید فکر کنید که تلاشهای موفق دیگری هم برای انجام کاری شبیه کار اوراکل در جاها یا زمانهای دیگر صورت گرفته باشد. مثلا میتوان به مینیتل فرانسه اشاره کرد یا حتی از سیستم پلیتو دانشگاه ایلینوی نام برد. اما پیاده کردن استراتژی NC برای لری الیسون و اوراکل واقعا هوشمندانه بود. چنین کاری شاید برای الیسون چالشی بیش از حد دشوار تلقی میشد؛ چراکه او پیش از آن در خارج از دنیای فناوری چندان شناختهشده نبود و همهی اتفاقها از کامپیوترهای شبکه شروع شد.

ایدهی NC، پاسخ مستقیمی به موفقیتهای مایکروسافت بود؛ شرکتی که دستاوردهای آن همیشه در مقایسه با اوراکل دست برتر را داشت. البته دلیل چنین امری مشخص بود: اوراکل بیشتر در زنجیرهی شرکت خود کار میکرد. پایگاههای دادهی رابطهای اورکل موردی نبودند که مشتریان مستقیما با آنها سروکار داشته باشند. اوراکل محصولات اینتل را وارد کار خود نمیکرد و بیشتر حالت یک فروشنده را داشت. مایکروسافت در سال ۱۹۹۵ یک کسبوکار وابستهبه مشتری بهشمار میرفت. هیچ فروشندهای یک ویدیوی Weezer را در CD نصب خود قرار نمیداد. عملکرد نرمافزارمایکروسافت باب نسبتبه اوراکل باب بهتر بود.
استارت NC در یک فضای بشردوستانه زده شد. برپایهی کتاب «هرکس دیگری باید شکست بخورد: حقیقت محض درمورد اوراکل و لری الیسون» که یک بیوگرافی غیرمجاز از کارن ساوتویک در مورد مدیرعامل اوراکل است، الیسون چنین ایدهای را در سال ۱۹۹۴ و هنگام ملاقات با بیل کلینتون و تعدادی از مدیرعاملان سیلیکونولی (ازجمله رئیسهای سان مایکروسیستمز و اپل) در ذهن داشت.
الیسون از کلینتون خواست صنعت کامپیوتر را بهسمتی ببرد که ماشینی با قیمتی کمتر از ۵۰۰ دلار بسازند. کلینتون برای این کار همانقدری تلاش کرد که جان کندی برای رساندن آمریکا به ماه تلاش کرده بود. ایدهی الیسون طرفداران زیادی در بیرون پیدا نکرد؛ اما ایدهی کامپیوتر ارزان در داخل شرکت اوراکل بعد از اینکه شرکت وارد عرصهی اینترنت و بهخصوص وب جهانگستر شد، نظرات را بهسوی خود جلب کرد.
البته ایده بهدلیل ظهور رسانه در زمان مناسب توسط الیسون بعدا توجهات را به خودش جلب کرد. الیسون در سپتامبر سال ۱۹۹۵ در انجمن فناوری اطلاعات اروپایی شرکت دادههای بین المللی در پاریس، مفهوم NC یا کامپیوتر شبکه را مطرح کرد. او مدلش را برخلاف مدل کامپیوتر شخصی میدانست و میگفت که مدل کامپیوتر شخصی، انتخاب خوبی برای اکثر مشتریان نیست.
الیسون در مقالهی دنیای کامپیوتر گفت:
کامپیوتر شخصی، دستگاه مسخرهای است و ایدهی آن بسیار پیچیده و گران است. آن موردی که دنیا میخواهد، وصل شدن به همان دیواری است که برق را از آن میگیرد و از همان دیوار باید به اطلاعات دسترسی داشته باشد.
گفتهی الیسون، مقدمهای از بینشی جدید بود و بیل گیتس از ایدهی قدیمی خود دفاع میکرد. بیل گیتس در آن زمان گفت:
شما هنوز هم به راهی برای ذخیرهی برنامههایی نیاز دارید که از شبکه و دادههای شخصی خود دانلود میکنید.
مایکروسافت که بهتازگی ویندوز ۹۵ را عرضه کرده بود، ظاهرا اکثر رقیبان خود را با آن شکست داده بود. اپل بدون استیو جابز در تنگناهای وخیمی بود. کسبوکار کامپیوتر شخصی IBM هم در آن زمان هنوز رونق زیادی نگرفته بود. در آن هفته، چالشگر جدیدی در پاریس پا به میدان گذاشت.
گفتههای الیسون، مشکل اصلی کامپیوترها را بیان میکرد:
کامپیوترها برای افراد معمولی بسیار گران بودند.
الیسون راه حل مشکل را هم داشت. او میخواست ماشینهایی بسازد که از منابع دردسترس پردازشی داخل شبکه استفاده میکنند و نیازی به پرداخت کاربران برای منابع حس نمیشود.
الیسون با برخورد با کامپیوتر بهعنوان یکی از لوازم خانگی بهجای یک ماشین، تصویر متفاوتی از صنعت کامپیوتر را به همگان معرفی کرد. تصویر متفاوت او، بازیگران حاشیهای دوران ویندوز، مثل اوراکل و سان را قدرتمند میکرد.
براساس برآورد cnet، تعداد ۴۶ میلیون کامپیوتر شبکهای که مدیر ارشد اوراکل، جیم لینچ، در سال ۱۹۹۶ پیشنهاد کرد، میتوانستند تا سال ۲۰۰۰ وارد بازار شوند. (تازه این تعداد حداقل بود و میتوانست به ۱۰۰ میلیون هم برسد). نیروی زیادی پشت طرح مفهومی الیسون در آن زمان بود. الیسون توانست بر شرکتهایی مثل IBM و نتاسکیپ پیروز شود. این شرکتها بهخاطر قدرت مایکروسافت کمی گوشهگیر شده بودند.

جاوااستیشن سان، یکی از NCهای اولیه بود که براساس جاوا ساخته شده بود.
در اوایل دهه ۱۹۹۰ تعدادی از شرکتها از جمله اوراکل سعی کردند که تلویزیون تعاملی را به دستگاه دیگری تبدیل کنند. این اتفاق در سال ۱۹۹۸ رخ داد. شرکتی هنگکنگی سرویس استریمی مانند نتفلیکس راهاندازی کرد.
عموم مردم برای تلویزیون تعاملی آماده نبودند؛ برای همین بسیاری از شرکتهای فناوری زمینه مشخصی نداشتند. کامپیوتر شبکهی زمینه مناسب را برای آنها فراهم کرد.
اوراکل، سرور رسانهی اوراکل را ایجاد کرد که برای ارائه فیلم، موزیک، و سایر قابلیتها به مشتریان طراحی شده بود. بخشهای سرور بعدا برای پیشتیبانی از مفهوم NC وارد کار شدند.
این کار میتوانست به تم رایج برای NC تبدیل شود. NC ایدهای بود که خود اوراکل نمیخواست آن را یسازد؛ بلکه میخواست سازندگان سختافزار آن را از طرف اوراکل بسازند. این عمل مانند سایر فناوریهای آن زمان مثل شرکت 3DO بود. چنین شیوهای از نظر استانداردی کمی آزاد بود؛ چرا که نیازمند پلتفرم سختافزاری خاصی برای استفاده نبود و تنها موردی که بدان نیاز داشت یک پلتفرم برای اجرای اپلتهای جاوا روی سیستمی بدون دیسک با رزولوشن ۴۸۰ در ۶۴۰ بود.
چنین شیوهای، شرکتهای دیگر را نیز به تغییر در فناوری تلویزیون تعاملی تشویق کرد. بهعنوان مثال، شرکت بریتانیایی ایکورن براساس یک مصاحبه با BBC2 با الیسون ارتباط برقرار کرد. Acorn فناوریهای زیادی برای انقلاب در عرصه ویدیوهای سفارشی در اختیار داشت و متوجه شد که فناوری ستتاپ باکس یا دستگاه گیرنده دیجیتال شرکتش، بسیار شبیه به بینش الیسون است.
شرکت ایکورن که امروزه بیشتر شهرتش را مدیون شرکت چندملیتی نیمهرسانای ARM Holdingsاست، بهطور سریع برای ساخت یک طرح مرجع با توجه به مشخصات فنی اوراکل ظرف مدت چند ماه وارد کار شد. علیرغم تمام تلاشهای ایکورن، تام لوزمر نویسندهی وایرد انگلیس در آن زمان، با دیدهی شک به کارهای ایکورن نگاه کرد و علاقهی این شرکت بدون سابقهی کار بینالمللی به وب جهانگستر را بیش از حد توصیف کرد. با اینکه نتاسکیپ یکی از شرکای NC بود، ولی ایکورن سراغ یک وندور دیگر با مرورگر ضعیفتری رفت. یکی از توسعهدهندگان، بینشی به لوزمر دارد و او جرئت کرد تا بگوید که آنها باید از نتاسکیپ استفاده کنند.
لوزمر درمورد نقش ایکورن در خلق کامپیوتر شبکه نوشت:
قسمت غمانگیز ماجرا این است که ایکورن با وجود استانداردسازی و ساخت اولین ماشین جدی هرگز نخواهد توانست به یک رقیب جدی برای کامپیوترهای شبکه در بازار تبدیل شود. ایکورن تلاش خواهد کرد موردی را در اختیار مردم قرار دهد که به آن نیازی ندارند، درحالیکه رقبای او وارد بازارهای پرسودی خواهند شد که پهنای باند در آنها موجود است، پهنای باندی که ماشین ایکورن دسترسی کمی به آن خواهد داشت؛ یا اصلا هیچ دسترسیای به آنها نخواهد داشت.
یک استارتاپ به نام NetProducts در سال ۱۹۹۶ بهوجود آمد تا برای طرح ایکورن برای مشتریان انگلیسی بازاریابی کند. نتیجهی کار، نتاستیشن بود که عرصهی جدیدی در WebTV بهوجود آورد و تقریبا در همان زمان در آمریکا راهاندازی شد. آن شرکت که بعدا تحت کنترل مایکروسافت درآمد، موفقیت بیشتری نسبت به کامپیوتر شبکهی الیسون کسب کرد و باعث عصبانیت الیسون شد.

حتی برخی از شیوههای اداری NC در عرصهی پیشنهادات تلویزیون تعاملی شکست خوردند. سان مایکروسیستمز که زبان برنامهنویسی جاوا را برای دریافت تلویزیونهای تعاملی خلق کرد، سرانجام جاوا را به یک زبان برنامهنویسی کلیدی برای وب تبدیل کرد. اوراکل اکثر مشخصات فنی NC را حول کامپیوترهایی قرار میداد که از برنامههای جاوا استفاده میکردند. خود شرکت سان هم کامپیوتر شبکهای ساخته بود که کاملا براساس جاوا بود.
حتی سیستم عامل جاوااستیشن شرکت سان هم با زبان جاوا نوشته شده بود و ماشین را به یک مورد قوی در رقابت تبدیل کرده بود.
کامرون گری، یکی از کاربران یوتیوب چندی پیش تحلیلی از سیستم بهعمل آورد. او طبق دستور دیگ قدیمی خود، یک جعبه کوچک عجیب پیدا کرد که بسیار کند بود، ولی شامل یک آفیسسوئیت داخلی و مرورگر وب هاتجاوای شرکت سان بود. گری گفت:
استفاده از چنین مواردی در محیط تولید واقعا سخت است.
البته باید بگوییم که قیمت آن، هنگام عرضه کمتر از ۵۰۰ دلار بوده است. آخرین شرکتی که وارد NC شد، اپل بود. اپل بیشتر وقت خودش را صرف سیستم کنسولمانندی به نام پیپین (Pippin) کرد. لایسنس پیپین مانند 3DO صادر شد و اجزای آن بعدا در مفهوم NC مورد استفاده قرار گرفت.
لری تسلر، یکی از مدیران اجرایی اپل در سال ۱۹۹۶ گفت:
عناوینی برای سازگاری با NC طراحی خواهند شد. همچنین وبسایتهایی برای NC بهوجود خواهند آمد. تمامی این شرکتها ماشینهایی خواهند داشت که بتواند چنین کاری انجام دهد. پیپین یا هر مشتقی از آن، یکی از ماشینهای اپل برای انجام چنین کارهایی است.
لری الیسون که یکی از دوستان صمیمی استیو جابز بود و بعدا هم به یکی از اعضای هیئت مدیرهی اپل تبدیل شد، بهعنوان یکی از تهدیدات آیندهی دور اپل شناخته میشد. بسیاری از طرفداران اپل فکر میکردند که الیسون برای خرید اپل تلاش خواهد کرد تا از ایدهی NC حمایت کند. اما طبق گفتهی الیسون، جابز با گفتگو، او را از این کار منصرف کرد و از او خواست شیوهای آرامتر را در پیش گیرد و خودش (جابز) را مسئول شرکت قرار دهد. آنها ابتدا کاری کردند که اپل شرکت نکست را بخرد. سپس جابز کمکم اوضاع را بهسمتی پیش برد که مسئولیت نکست را هم برعهده بگیرد و این اتفاق هم افتاد.
اما متأسفانه چنین حرکتی بهنفع ایدهی الیسون نبود. وقتی جابز دوباره مسئولیت اپل را برعهده گرفت، پیپین و هر سیستم کلونی را که اپل در آن زمان از آنها حمایت میکرد کنار گذاشت و بهجای آنها، آیمک را عرضه کرد. آیمک برخی از ایدههای پیپین را در خود داشت.
آیمک به ماشینی تبدیل شد که خانههای آمریکاییها در سالهای ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ پر کرد و دیگر جایی برای NC نبود.
اریک اشمیت دانشمند اصلی شرکت مایکروسیستمز در آن زمان و مدیرعامل و رئیس اجرایی بعدی گوگل در توضیح ارزشی که سان برای NC قائل بود، در مقالهای در سال ۱۹۹۵ به نیویورک تایمز گفت:
ما معتقدیم که در آینده NCها در قالبهای مختلفی وجود خواهند داشت: از نسخههای قابل حمل گرفته تا نسخههای دسکتاپ. آنها بهوجود خواهند آمد و بسیار موفق ظاهر خواهند شد. عرضهی آنها تنها توسط شرکت سان و اوراکل صورت نخواهد گرفت. قیمت آنها بسیار پایین خواهد بود و بیشتر شبیه وسایل الکترونیکی مصرفکنندگان خواهند بود.
اشمیت بهعنوان رئیس و مدیرعامل گوگل روی یک شرکت در سایه کرومبوک (موردی که امروزه بیشترین شباهت را به مفهوم NC دارد) نظارت داشت.

مفهومی که لری الیسون در سال ۱۹۹۵ به آن دست یافت، آن هم در زمانی که مایکروسافت همهی دنیا را گرفته بود، در زمان اشتباهی مطرح شد. در اواخر سال ۱۹۹۹ نوشتهای روی دیوار بود که حاوی این کلمات بود: برای تلویزیون تعاملی صبر کنید... .
دلیل چنین امری مشخص بود. ایدهی الیسون برای دستگاههای ۵۰۰ دلاری در زمانی که شرکتهایی مثل پکارد بل بهترین عملکرد را در پایین آوردن قیمت کامپیوترهای خانگی داشتند، ریسک بدی بود. همچنین شبکههای سالهای ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ هم آنقدر قدرتمند نبودند که به کمک NC بیایند.
الیسون برای اثبات ایدهاش، در خارج از اوراکل شروع به عرضهی ماشینی به نام کامپیوتر اینترنت جدید یا NIC در سال ۲۰۰۰ کرد. این ماشین براساس لینوکسبود و قیمتی ۱۹۹ دلاری داشت که بسیار ارزانتر از ۵۰۰ دلار است. اما ایده NIC هم موفق از کار درنیامد.
اما اگر بخواهیم به جریان در طولانیمدت نگاه کنیم، ایدهی الیسون آنقدرها هم بد نبود. الیسون کسی نبود که برای بهدست آوردن پول چنین کارهایی انجام دهد. مفاهیم NC در جاهای دیگر زنده باقی ماند: مثلا در پردازش ابری، در گوشیهای هوشمند و حتی در شرکتهایی که لری الیسون مالک آنها نیست.
کامپیوترهای ما تمایل به داشتن محلهای ذخیرهی بالا دارند؛ ولی ما درنهایت اکثر کارهای خودمان را در وب انجام میدهیم. اریک اشمیت که به ایده الیسون اعتقاد فروانی داشت، درنهایت از آن در گوگل استفاده کرد و باید دید در بحث قضایی بین دو شرکت چه پیش میآید.
یکی از دغدغه هایی که صاحبان سایت های مختلف با آن مواجه هستند مسائلی از قبیل افزایش ترافیک سایت و به تبع آن افزایش بازدید از سایت می باشد. بازدید کننده یک سایت خواه در مقام یک بازدیدکننده عادی یا یک مشتری حق دارد تا وب سایتی را برای بازدید انتخاب کند که به راحتی بتواند با آن ارتباط برقرار کند.
البته نباید فراموش کنید که غیر از راهکارهایی که به منظور تقویت و افزایش شدامد سایت و نیز افزایش بازدید گوگل رایگان ارائه گردید روش های دیگری نیز وجود دارند که می توانند در این خصوص کارایی زیادی داشته باشند. چندی از این روش ها عبارتند از:
تهیه اینفوگرافیک مناسب
لینک های داخلی
ایجاد مجلس های بحث و گفتگو
جذب بازدید از چت روم های معتبر و مرتبط
انتشار پست های پیوسته در رسانه های اجتماعی و شبکه های مجازی
دعوت از تارنگار نویسان به قصد انتشار مطالب در صفحات تارنگار شما و برعکس
بهره گیری از تبلیغات نمایشی از قبیل بنرهای تبلیغی
این روزها دریافت یا قطع یارانه به موضوع داغ محافل خانوادگی و اجتماعی تبدیل شده است. این موضوع برای برخی سرپرستهای خانوادههای ایرانی بسیار اهمیت دارد و میتواند میزان دخل و خرج خانواده را تعییر دهد.
چطور از قطع یارانهی خود با خبر شویم؟ سوالی که این روزها در ذهن بسیاری از ایرانیان به خصوص سرپرستهای خانوادهها شکل گرفته و آن را از دیگران میپرسند.
اما به واقع چطور میتوانیم از واریز یا عدم واریز یارانه خود مطلع شویم؟ برای این کار باید به سامانه استعلام یارانه نقدی برویم که در ادامه این سامانه و نحوهی کار با آن را معرفی میکنیم.
سامانه استعلام یارانه نقدی زیر نظر کمیسیون ماده ۱۰ قانون هدفمند کردن یارانهها فعالیت میکند. برای ورود به این سامانه باید وارد سایت آن به آدرس http://www.yaraneh10.ir شد.
توجه کنید به دلیل دریافت اطلاعات حساب در کنار یارانه ممکن است سایتهای فیشینگ یا تقلبی آن برای شما ایمیل شده یا در شبکههای اجتماعی به نمایش درآید. به همین خاطر بهتر است هنگام ورود به این سامانه حتماً به آدرس اینترنتی آن توجه کامل داشته باشید.
قبل از ورود به این سامانه باید دو شماره را در اختیار داشته باشید تا در زمان مراجعه به سامانهی استعلام یارانهی نقدی به مشکل نخورید. این دو شماره عبارتند از:
۱- شمارهی ملی سرپرست خانواده
۲- شماره حسابی که برای دریافت یارانه معرفی کرده بودید
پس از ورود به سامانهی استعلام یارانهی نقدی صفحهای به شکل زیر برای شما نمایش داده میشود.

پس از ورود به این سایت باید شماره ملی سرپرست و شماره حساب را در کادرهای مخصوصشان وارد کنید.

حالا باید دکمه «استعلام وضعیت» را کلیک کنید تا صفحه استعلام برای شما نمایش داده شود.

همانطور که مشاهده میکنید در کادر سمت راست سایت در مستطیل نارنجی رنگ وضعیت استعلام یارانه شما نمایش داده میشود.
زمانی که در تنها تب باز برنامهی Safari هستید و کلیدهای دستوری Command+W را میزنید تا این سربرگ بسته شود، Safari کل صفحه را میبندد. این یکی از مشکلات این برنامه است که به سادگی از طریق ساخت یک میانبر برای کیبورد، قابلحل است.
زمانی که در سافاری چندین سربرگ باز دارید، با زدن دکمههای Command+W میتوانید سربرگ ها را ببندید. در این زمان اگر به منوی فایل بروید و به دستور Command+W نگاه کنید، وظیفه آن را به عنوان Close Tab میبینید.
حال اگر تمام سربرگها را به جز یکی از آنها ببندید و وارد منوی فایل بشوید، دستور مربوط به میانبر Command+W را به صورت Close Window میبینید. بنابراین جای تعجبی ندارد که سافاری با زدن این دکمهها، کل صفحه را میبندد.

برای حل این مشکل مسیر زیر را دنبال کنید:
System Preferences> Keyboard> Shortcuts> App Shortcuts
در پایین سمت راست، بر روی آیکن + کلیک کنید تا یک میانبر برای سافاری، طراحی کنید.
در صفحهی باز شده، در قسمت Application، برنامهی سافاری را انتخاب کنید. در قسمت Menu Title گزینه Close Tab را تایپ کنید و زمانی که مکاننما در قسمت Keyboard Shortcut است، Command+W را فشار دهید. میانبر را با کلیک بر روی آیکن + ذخیره کنید.
با این روش، هز زمان که شما Command+W را بزنید به معنای Close Tab است. تنها مشکل موجود این است که هر زمان بخواهید سافاری را همراه با بستن آخرین سربرگ ببندید، باید از طریق دکمه Close پنجره و یا دستور Command+Shift+W اقدام به این کار کنید.
در حال حاضر استفاده از wi-fi یکی از راههای ارتباط با جهان است و این راه ارتباطی موجب آرامش و آسایش ما میشود و میتوانیم در حالی که در رختخواب هستیم، در Netflix فیلم ببینیم و خوش بگذرانیم و در هر زمان و مکانی که هستیم، کارهایمان را انجام دهیم. متأسفانه تشخیص عللی که موجب کاهش سرعت وایفای میشوند، همیشه آسان نیست. یک عامل ناشناخته به طور بالقوه میتواند موجب نصف شدن سرعت وایفای شود. بنابراین، این نکته مهم است که بدانید، موقع بروز مشکلات این چنینی باید به دنبال چه چیزی بگردید.

وایفای برای انتقال اطلاعات از دو فرکانس رادیویی استفاده میکند. ۲.۴ گیگاهرتز (در استاندارد قدیمی) و ۵ گیگاهرتز (در استاندارد جدید). اغلب روترهای مدرن میتوانند بین این دو فرکانس سوئیچ شوند و روترهای هوشمند میتوانند بهترین فرکانس را برای شما انتخاب کنند. در این فرکانسها، کانالهای مختلفی وجود دارند. ۱۴ کانال از این کانالها دارای فرکانس ۲.۴ گیگاهرتز و ۳۰ کانال دیگر، دارای فرکانس ۵ گیگاهرتز هستند. اینها اصولی هستند که wi-fi بر طبق آن کار میکند.
با دانستن این اصول میتوانیم برخی از دلایل پشت پرده را که موجب کاهش سرعت wifi میشوند، شناسایی کنیم و بهترین راه حل را برای آنها بیابیم.
اغلب مردم اهمیت قرار دادن روتر در مکان مناسب را دست کم میگیرند. شاید یک جابهجایی کوچک در موقعیت روتر، موجب تغییر و تحولات بسیاری در سرعت وایفای شود.
اگر شما هم مثل اکثر افراد، احتمالا جعبه روتر جدیدتان را هنوز باز نکردهاید، آنرا نزدیک یک پریز قرار داده و به برق متصل کردهاید و آن را به آسانی در گوشهای مثل تاقچه، میز یا حتی زمین رها کردهاید، باید به این نکته توجه داشته باشید، ارتفاعی که روتر از سطح زمین دارد موجب تفاوت در قدرت سیگنال وایفای میشود. این بدین معنی است که اگر شما روتر خود را روی زمین یا پشت اشیاء دیگر رها کردهاید، این کار معمولا موجب عملکرد ضعیفتر آن میشود. در عوض اگر روتر را در بلندترین جای ممکن قرار دهید، این کار علاوه بر افزایش برد امواج رادیویی، از تداخل سایر امواج با روتر نیز جلوگیری میکند.
موادی مانند بتن و فلز، موجب مسدود شدن امواج وایفای میشوند، البته سایر اشیاء که از مواد دیگر ساخته شدهاند نیز میتوانند راه امواج وایرلس با عملکرد بالا را مسدود کنند. بنابراین مطمئن شوید که روتر شما توسط هیچ شئ احاطه نشده باشد، بخصوص وسایل الکترونیکی. به علاوه از قرار دادن روتر در زیرزمین، پرهیز کنید چون در ساختمان این چنین مکانهایی از بتن استفاده شده است و این امر نفوذ سیگنالهای وایفای را تقریبا غیر ممکن میکند.
هرچه از روتر بیشتر فاصله بگیرید، سیگنالهای وای فای، ضعیفتر میشوند. بنابراین، بهترین مکان برای قرار دادن روتر، نزدیکترین جای ممکن به وسایل شماست، اما این روش هنگامی کاربرد دارد که یک مکان ویژه برای استفاده از دستگاههای خود داشته باشید.
به عبارت دیگر شما باید روتر خود را در جایی نزدیک به مرکز خانه قرار دهید. چون، امواج وایفای در ۳۶۰ درجه پخش میشوند، و از قرار دادن آن در انتهای خانه بپرهیزید. به هر حال اگر روترتان ضعیف است یا خانه بزرگ است، ممکن است نیاز به افزایش طیف امواج وایفای با استفاده از یک تقویت کننده یا تکرارگر داشته باشید. این دستگاههای کمکی به روتر متصل میشوند و با تکرار امواج موجب افزایش برد امواج وایفای میشوند.
شاید تا کنون توجه نکرده باشید اما سیگنالهای بیسیم، پیرامون شما وجود دارند و شما را احاطه کردهاند. حتما میپرسید از کجا؟ دستگاههای الکترنیکی، روتر وایفای، ماهوارهها، برجهای مخابراتی و غیره.

ریچارد ویجن، تحلیلگر اطلاعات، نرم افزاری با نام The Architecture of Radio طراحی کرده که روی ios و اندروید قابل نصب و اجرا است. این نرمافزار اطلاعاتی را که توسط ماهوارهها و برجهای مخابراتی و با استفاده از وایفای ارسال میشوند را دریافت و نقشهای از تمامی سیگنالهای قابل مشاهده پیرامون شما ایجاد میکند. من از این نرمافزار استفاده کردم و شما میتوانید نتیجهی بدست آمده را در تصویر بالا مشاهده کنید.
به علاوه با اینکه امواج وایفای در فرکانسهای متفاوت با دستگاههای دیگر قرار دارند، وجود نویز رادیویی، هنوز هم میتواند تداخل ایجاد کند. بعضی از علل شایع و قابل توجه این تداخلات عبارتند از:
آیا میدانستید که مایکروویوها میتوانند روی شبکهی وایفای، تاثیر گذاشته و تداخل ایجاد کنند؟ به خصوص روی روترهای قدیمیتر. چون مایکروویوها در فرکانس ۲.۴۵ گیگاهرتز کار میکنند که فوقالعاده به فرکانس امواج وایفای یعنی ۲.۴ گیگاهرتز نزدیک است. خصوصا امواج وایفای کانال ۲.۴ گیگاهرتز، که بین ۲.۴۱۲ گیگاهرتز و ۲.۴۷۲ گیگاهرتز منتشر میشوند. بنابراین مواقعی وجود دارد که فرکانس مایکروویو میتواند با فرکانس وایفای همپوشانی داشته باشد و وقتی این اتفاق میافتد، دادههای منتقل شده، با اختلال مواجه میشوند.
اغلب مایکروویوها دارای محافظی هستند که به خوبی از آنها در برابر فرکانسهای خارجی، محافظت میکنند. اما اگر دارای محافظ معیوب و ضعیف باشند، میتوانند موجب ایجاد این اختلالات شوند.
این اختلال وقتی رخ میدهد که گونهای دیگر از ارتباطات بیسیم (بلوتوث) در فرکانس ۲.۴ گیگاهرتز اتفاق میافتد.
به صورت تئوری، دستگاهی که به درستی طراحی شده باشد باید به گونهای عمل کند که مانع از ایجاد تداخل شود. به علاوه، به منظور جلوگیری از برخورد فرکانس، تولیدکنندگان دستگاههای بلوتوثی با استفاده از تغییر فرکانس، آن هم به صورت تصادفی و جابهجایی بین کانالهای مختلف، و تغییر آن تا ۱۶۰۰ بار در ثانیه، مانع از ایجاد تداخل بین امواج میشوند.
دستگاههای بلوتوثی جدیدتر ممکن است توانایی شناسایی کانالهای بد یا در حال استفاده را داشته باشند و از استفاده از آنها اجتناب کنند.
با این حال تداخل سیگنالی میتواند اتفاق بیفتد. بنابراین سعی کنید روتر را از دستگاههایی که دارای بلوتوث هستند، دور کنید (یا آنها را خاموش کنید) تا ببینید آیا وجود این دستگاها علت بروز مشکل کندی سرعت وایفای است یا خیر. به خصوص اگر آنها از دستگاههای قدیمی بلوتوثی هستند.
شاید خندهدار باشد، اما چراغهای کریسمس (یا چراغهای رنگی و تزیینی) میتوانند به صورت غیر مستقیم در کاهش سرعت وایفای نقش داشته باشند آن هم به این علت که این چراغها از خود یک میدان مغناطیسی منتشر میکنند که با باند وایفای شما تداخل پیدا میکند. این حالت زمانی بدتر میشود که لامپها به صورت چشمک زن باشند.

به علاوه لامپهای LED نیز برای شما مشکل ایجاد میکنند چون در برخی از آنها چیپهایی تعبیه شده که برای آنها امکان چشمک زدن را فراهم میکند و همین چیپها موجب تداخل الکترومغناطیسی میشوند. در واقع همهی لامپها با ایجاد و انتشار میدان الکترومغناطیس، موجب اختلال میشوند که در حقیقت در اکثر موارد بسیار ناچیز و قابل چشمپوشی هستند. به هر حال باید روتر خود را از لامپهای این چنینی، دور نگه دارید.
حقیقت دنیای مدرن این است که هر خانوادهای برای خود یک شبکه وایفای دارد و این خود میتواند موجب تداخل کانالها شود.
این عامل میتواند تاحدودی در خانه مشکلساز باشد. به خصوص در مجتمعهای مسکونی و آپارتمانهایی که روترهای متعدد، با فاصلهی کوتاه نسبت به هم قرار گرفتهاند. تداخل کانالها اغلب برای روترهایی اتفاق میافتد که تنها فرکانس ۲.۴ گیگاهرتز را پخش میکنند یا اینکه دستگاهی داشته باشید که فقط سیگنالهای وایرلس ۲.۴ گیگاهرتز را دریافت میکند. چرا؟ به این دلیل که تنها ۱۴ کانال وجود دارد. دو روتر ممکن است در یک کانال باشند و یک فرکانس مشابه منتشر کنند و این خود تداخل ایجاد خواهد کرد.

به همین خاطر است که انتخاب یک کانال مناسب در تنظیمات روترتان اهمیت دارد. روترهای جدید میتوانند کانالها را به صورت خودکار انتخاب کنند اما برخی مواقع بهتر است خودتان بهترین کانال را پیدا کنید.
به علاوه، ممکن است سایرین بدون اینکه بدانید از شبکهی شما استفاده کنند و این امر سرعت وایفای شما را کاهش میدهد. تنها کاری که بسیار اهمیت دارد و شما میتوانید انجام دهید این است که پسورد روترتان ساده و قابل هک کردن نباشد. علاوه بر آن روتر خود را به روز کرده و آن را به طور مرتب چک کنید تا دستگاههای مشکوک موجود در شبکهی خود را شناسایی کنید.
آیا تا به حال یک فایل حجیم را با کامپیوتر خود دانلود کردهاید؟ اگر این چنین بوده شما خودتان موجب کاهش سرعت وایفایتان شدهاید. دانلود فایلهای حجیم و سنگین میتواند موجب اختلال در عملکرد وایفای شود.
بعضی اوقات این امر اجتناب ناپذیر است (مثلا به روزرسانی سیستم عامل) اما اگر شما در حال انجام کارهایی هستید که زیاد فوری نیستند؛ سعی کنید آنها را موقتا متوقف کنید.
به احتمال زیاد، با این حال کسانی که از شبکه شما استفاده میکنند (مثلا دوستان، هم اتاقیها یا اعضای خانواده) و در حال انجام فعالیتهای سنگین، مثل بازی و اجرای Netflix هستند، پهنای باند وسیعی را به خود اختصاص میدهند. در حقیقت، اگر این امر سرعت وایفای را کند کرده، میتوانید ترافیک شبکه خود را از طریق فعال سازی Quality of Service در تنظیمات روتر خود، اولویت بندی کنید.
نکته دیگر این که: ۶۰٪ بدن انسان، از آب تشکیل شده... و آب میتواند سرعت امواج رادیویی را کاهش دهد. قصد من این نیست که بگویم همه کسانی را که در خانهی شما هستند، بیرون کنید، بلکه اطمینان یابید روتر شما در محل تجمع اعضای خانه نیست. این موضوع چندان اهمیت ندارد اما میتواند تاثیر گذار باشد.